İlk oyununu bitirememek üzerine

Unity ile oyun geliştirmeye başlamış herkesin diskinde aynı klasör vardır: yarım projeler. Benimki de dahil. Uzun süre bunun bir motivasyon sorunu olduğunu düşündüm; değilmiş. Yarım kalan oyunların asıl nedeni kapsam: bitirilemeyecek kadar büyük hayallerle başlamak.

Hayal gücü bedava, üretim değil

İlk oyun fikirleri hep büyüktür, çünkü hayal etmek hiçbir şeye mal olmaz. Açık dünya, envanter sistemi, diyalog ağacı, çok oyunculu mod: zihinde hepsi bir akşamda kurulur. Üretimde ise her mekanik haftalar ister; üstelik mekanikler çarpışır, ve her yeni özellik öncekilerin bakım yükünü büyütür. Hayal ile bütçe arasındaki bu fark kapanmazsa, proje sessizce klasöre gömülür.

Dikey dilim

Bana en çok yol gösteren kavram dikey dilim oldu: oyunun bir dakikalık halini uçtan uca bitirmek. Menü, oynanış, kaybetme, yeniden başlama; küçük ama eksiksiz bir döngü. Dikey dilim, fikrin gerçekten eğlenceli olup olmadığını da en erken aşamada gösteriyor; sevmediğiniz bir oyuna aylar gömmeden önce.

Kesmek bir beceri

Özellik silmek kayıp gibi hissettirir; oysa ilerlemedir. Bitmiş küçük bir oyun, yarım kalmış büyük bir oyundan kıyaslanamayacak kadar çok şey öğretir, çünkü bitirmek, hiçbir eğitim videosunun öğretemediği konuları zorlar: yayınlamak, gerçek oyunculardan geri bildirim almak, son yüzde onun sancısına dayanmak.

Kimse ilk oyununuzun ne kadar küçük olduğunu hatırlamayacak. Siz ise onu bitirdiğinizi hep hatırlayacaksınız. İkinci oyun da o güvenin üzerine kurulacak.